De oorsprong van de mens
Olduvai Gorge en de Laetoli-voetafdrukken
Twee van de belangrijkste vindplaatsen voor de menselijke evolutie liggen in hetzelfde beschermde gebied als de krater, en de meeste routes rijden er gewoon aan voorbij.
Check dates and availability ↗De archeologische vindplaatsen in het Ngorongoro Conservation Area
| Vindplaats | Wat er werd gevonden | Ouderdom |
|---|---|---|
| Olduvai Gorge | Zinjanthropus (Paranthropus boisei), ontdekt door Mary Leakey in 1959 | Ongeveer 1,75 miljoen jaar |
| Olduvai Gorge | Homo habilis, met de daaraan toegeschreven stenen werktuigen | 1,6–1,8 miljoen jaar |
| Olduvai-kloof | Homo erectus; in totaal meer dan 50 homininen uit de afzettingen | Stortingen variëren van 2,1 miljoen tot 15.000 jaar oud. |
| Laetoli | Drie sporen van rechtopstaande voetafdrukken van vroege mensachtigen, ongeveer 70 afdrukken over een lengte van 27 m | 3,6 miljoen jaar |
| Ndutumeer | Een vroege vondst van Homo sapiens, erkend door UNESCO | — |
| De krater zelf | IJzertijdresten en steentechnologie | — |
Waarom dit een gemengde UNESCO-werelderfgoedsite is
Ngorongoro werd in 1979 door UNESCO ingeschreven op basis van vier natuurlijke criteria, en in 2010 werden de grenzen aanzienlijk gewijzigd en werd het gebied bovendien ingeschreven onder cultureel criterium vier. Daarmee is het een gemengd natuurlijk en cultureel erfgoed, en geen wildreservaat dat toevallig ook ruïnes bevat. De reden hiervoor ligt ten westen van de krater, op de Serengeti-vlaktes: een archeologisch archief van het ontstaan van de mensheid dat tot de belangrijkste ter wereld behoort. De meeste kraterroutes behandelen dit als een tussenstop langs de weg tussen de kraterrand en de Serengeti. Het verdient meer dan dat.
Olduvai-kloof en de familie Leakey
De Olduvai is een diepe kloof uitgesleten in de oostelijke Serengeti-vlakte, en de NCAA beschrijft het als de plek waar Mary en Louis Leakey, na meer dan dertig jaar zwoegen, de eerste goed gedateerde fossielen en artefacten van enkele van onze vroegste voorouders bovenhaalden. De vondst van Zinjanthropus in 1959 — nu geclassificeerd als Paranthropus boisei en gedateerd op ongeveer 1,75 miljoen jaar oud — is degene die de kloof beroemd maakte. Homo habilis volgde, samen met de stenen werktuigen die eraan worden toegeschreven uit afzettingen van 1,6 tot 1,8 miljoen jaar oud, en daarna Homo erectus. Meer dan vijftig homininen zijn uit de opeenvolging tevoorschijn gekomen.
Hoe lang de kloof is, hangt ervan af aan wie je het vraagt.
Dit is een goed voorbeeld van waarom officiële bronnen altijd moeten worden geverifieerd. UNESCO beschrijft Olduvai als een diepe kloof van 14 kilometer lang. Britannica vermeldt ongeveer 48 kilometer lang en 90 meter diep. De NCAA, die het gebied beheert, spreekt van 55 kilometer en 100 meter. Dit zijn geen kleine verschillen. De meest waarschijnlijke verklaring is dat het cijfer van UNESCO het hoofddal betreft, terwijl de andere cijfers ook de zijtakken omvatten. Een verdedigbare samenvatting is ongeveer 50 kilometer lang en 90 tot 100 meter diep, en elke site die één zelfverzekerd cijfer noemt zonder bronvermelding, heeft het niet goed gecontroleerd.
Laetoli: de oudste wandeling die we kennen
Ongeveer 45 kilometer ten zuiden van Olduvai, aan de zuidelijke rand van de Serengeti-vlaktes, ligt de plek die er wellicht nog meer toe doet. In 1974 vond een team onder leiding van Mary Leakey hominide voetafdrukken, bewaard gebleven in vulkanische as, bij Laetoli, met opgravingen in 1978 en 1979. Het spoor is bijna 27 meter lang en omvat ruwweg zeventig voetafdrukken in drie afzonderlijke sporen, gemaakt door rechtop lopende Australopithecus afarensis. UNESCO en de NCAA zijn het eens over de datering: 3,6 miljoen jaar. Het is direct fysiek bewijs van tweebenig lopen, meer dan een miljoen jaar vóór de vroegste homininen van Olduvai.
Perfect passend in een kratertocht
De Olduvai-kloof ligt aan de weg tussen de kraterrand en de Serengeti, op ongeveer 217 kilometer en vier en een half uur rijden van Arusha, en er is een museum ter plaatse. Die ligging maakt het een logische tussenstop op elke route die verder naar het westen gaat in plaats van terug te keren — een extra argument voor een meerdaagse safari boven een enkele dag in de krater. Laetoli is afgelegener en de toegang is beperkter; beschouw het zien van de voetafdrukken zelf als een specialistische ambitie in plaats van een standaardonderdeel, en check bij de NCAA wat er op dit moment open is voordat u er een hele dag omheen plant.